جنگلهای هیرکانی (یا جنگل‌های مختلط خزری-هیرکانی) یک زیست‌منطقه در زیست‌بوم جنگل‌های مختلطِ پهن‌برگِ حاشیهٔ جنوبی دریای خزر به مساحت ۵۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع است.

 

جنگلهای هیرکانی

 

که در حاشیهٔ جنوبی و جنوب غربی دریای خزر و در دو کشورِ ایران و جمهوری آذربایجان است.

این جنگل از منطقه هیرکان جمهوری آذربایجان آغاز و تا استان گلستان در ایران امتداد دارد و در ایران مورد حفاظت مشترک سازمان محیط زیست و سازمان میراث فرهنگی می‌باشد.

این جنگل با قدمت ۴۰ میلیون سال یکی از ارزشمندترین جنگل‌های جهان به شمار می‌آید و از آن به عنوان موزه طبیعی یاد می‌شود.
واژه هیرکان شکل یونانی نام گرگان است.

 

قدمت جنگل‌های شمال ایران ۱۰۰ برابر جنگل‌های اروپا است.

 

در آخرین یخبندان که همه جنگل‌های اروپا از بین رفت، جنگل‌های شمال محفوظ ماند.

در کره زمین در پایین‌تر از مدار ۴۰ درجه توده راش وجود ندارد،جنگل‌های هیرکانی که در عرض متوسط ۳۸ درجه قرار دارد، از این نظر دارای منحصر به فردترین توده‌های درخت راش در جهان است.

یکی از ویژگی‌های شاخص جنگل‌های هیرکانی را پیوستگی آن می توان برشمرد و لی تعدد راه‌ها و شهرها و روستاها در کشورهای اروپایی موجب تکه تکه شدن جنگل‌ها شده است در حالی که جنگل‌های شمال ایران در کل حالتی یکپارچه و پیوسته دارد.

 

جنگل‌های هیرکانی در شمال ایران ۹/۱ میلیون هکتار وسعت دارد و دارای ۹۰ گونه درختی و ۲۱۱ گونه درختچه‌ای و هزار و ۵۵۸ گونه علفی است.